... بی تو من تنهاترینم ... برگرد

...دل کندن اگر آسان بود فرهاد به جای بیستون "دل" میکند

  

 



برگــــــرد...

برگرد و لبخند بر لبانم بنشان

ای تنها دلیل زیستنم.... 

   

 

 

پنجشنبه هفدهم آذر 1390| 0:40 |شادی| |

 
 
بی تو دلم می‌گیرد
 
و با خودم می‌گویم:

کاش آن یک بار که دیدمت

گفته بودم:

که بی تو گاه دلم می‌گیرد

که بی تو گاه زندگی سخت می‌شود
...
 
که بی تو گاه هوای بودنت دیوانه‌ام می‌کند

اما نمی‌گفتم

که این «گاه» ها

گهگاه

تمامِ روز و شب من می‌شوند

آن وقت بغض راه گلویم را می‌گیرد

درست مثل همین روزها ...
 
 
چهارشنبه سی ام بهمن 1392| 1:15 |شادی| |

 

 

بگذار همه ی زندگــــی ام گره کور بخورد

"دستـــــهای تـــو " که باشد ملالی نیست...

با "نگـــــاه تو" گره از همه چیز باز میــــشود

حتی از دل گره خـــــورده ی من... 

 


 

هرگز تمامت را برای کسی رو نکن

بگذار کمی دست نیافتنی باشی

آدمها تمامت که کنند رهـــــایتـــــ میکنند...

 


 

" آغــــــوش تـــو" مترادف امنیـــــتـــــ است...

"آغــــــوش تــــو" ترس های مرا می بلعد

"آغـــــوش تــــو" یعنی پایان سردردها

یعنی آغاز عاشقانه ترین رخوت ها

"آغـــــوش تــــو" یعنی من خوبم....

بلند نشوی بروی یک وقت...

من از بازگشت بی هوای ترس ها میترسم...

 


 

از غصه هایم یاد بگیر مرد من!

که وقتی بودی با فکر رفتنت٬

و وقتی رفتی با فکر برگشتنت همراه من ماند....

 


 

تو را نه عاشقانه٬

و نه عاقلانه٬

و نه حتی عاجزانه٬

که تو را عــــادلانــــه در آغوش می کشم

عدل مگر نه آن است که هر چیزی سر جای خودش باشد؟!...

 

 


 

بگذار بگویند خسیسم

من دوستت دارم هایم را

الکی خرج نمی کنم

جز برای مهربانی خــــــودت...

 

 

دوشنبه بیستم آبان 1392| 2:31 |شادی| |

 

گفـــتــ:  دوستتـــــــ دارمــــ...!!!

گفتــــمـ: دوستتـــــ نــدارمـ.........

ایـــنـ دروغ به آنـــ دروغ در...


 

 

ببــــــــــار بــــــــاران

مـــــن ســــفرکــــر ده ای دارمــ کـــه یـــــادم رفــــته…

آبـــــــــــــ پشتــــــــــ پـــــــــایش بـریــــــــزمـــــ…

 


 

تـــو بــــــــــــــرگـــــــــرد ...

 

 زندگی را از جایی که پاره شده دوباره به هم می دوزیم

 

در صندوق خاطره ها هنوز نخ برای بخیه زدن هستـــــــــ…!


 


 

دلم هوای تو را می کند

میروم سراغ شعرهایم…

این روزها خوب یاد گرفته ام خودم را به کوچه علی چپ بزنم...


 

یکشنبه سی و یکم شهریور 1392| 23:19 |شادی| |

 

عــــــشــــــق یعنـــی

یــــــکــــــی بــــــــــــــــود . . .

و یکـــــــــی … نــــابــــــــــود!!!

 


 تـــو را دوست میدارم . . .

چه فـرقی مى کند که چـــــــــــــــرا ! ؟

یــــــــــــا از چــــــــــــه وقـت!

یـا چطـور شـد که
. . . !

چه فـــــــــــــــرقی میکـند
؟!

وقتى تــو بـایـد بــــــــــــــاور کنـى . . . که نمـى کـــــــــنى

و من بــایـد فـرامـــــــــوش کــنم . . . کـه نمـــــى کـــــنم

 

 


 

 او راحــت از مـن گـذشت

اگـر خـــــدا هم راحــت از او بگـذرد

قـیامـت را مـن بـﮧ پـا مـے کنــم
...

 


فاصـــــله را بگـــــو که به خود نبالــــــد

خاطــره ی بــودن با تـــو تمــــام فاصـــله را میـــشکند...

 


نــــــبـــــــار بــــــــــــاران

نــــــــــــــبــــــــــــــار لـــــــــعــــنــــــتـــــــــــی!!!

عـــشـــــقـــــم بـــا دیــــــگـــــــری بــــــیــــــرون رفــــتـــــه

ســـــــــــرمـــــــا مــــــــی خـــــــــورد...

 



 

اگر افتخارت دل شکستن است٬

به عزیزانت بگو برایت اسفند دود کنند

این بار افتخار که نه!

حماسه آفریدی…

 


 

کاش ماه،

همیشه پشت ابر بماند

نمی خواهم بدانم،

شب مهتاب،

بی من چه می کنی...



 

مهربان تر از من دیده ای؟

نشانم بده…!

کسی که بارها بسوزانیش

و باز هم با عشق نگاهت کند؟!

 


 

جـــدایــی مــان ؛

هیــچ یکـــ از تشــریفــاتــــ آشــنایمــانــــ را نــداشتـــ

فقــط تــو رفـــتــی.....

و منــــ ســعی کـــردمـــ

ســـــنگــــ دل بــاشـــمــــ

 


 

من بازمانده یک داستان پر دردم ،

همان یکی که همیشه بود

 کنارِ  یکی که هیچوقت نبود …

 


 

گریه آخر شب هایم انگار کافی نبود …

این روزها به یاد صبح بخیر گفتن هایت

اول صبح ها هم گریه میکنم !


 


 

بیزار میشوم از روزگار

که گاهی جایی یا جایگاهی را خالی میکند ؛

به گمانم حتی به ذهنش نمیرسد

که جای بعضی ها را نمیتوان پر کرد !

 


 

نیــازی بـه انتــقام نیـست !

فـقط مـنتظر بـمان ...

آنـها کـه آزارت مـی دهند ...

سرانـجام بـه خـود آسیـب مـی زنند ...

و اگـر بـخت مـدد کنـد ...

خــداوند اجـازه مـی دهد تماشاگرشان باشــی …!

 


 

دنـــــیـــــــا :

بازی هایت را سرم درآوردی

گرفتنی ها را گرفتی

دادنی ها را ندادی

حسرت ها را کاشتی

زخم ها را زدی

دیگر بس است چون چیزی نمانده ، بگذار بخوابم …

محتاج یک خواب بی بیدارم !

 


 

دلم میخواهد گاه به دستانت که می نگری ،

جای خالی دستانم را به یاد آوری !


 


 

ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﺧﻮﺵ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ!!!

ﺍﺯ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺣﺘﯽ ﺧﻢ ﺑﻪ ﺍﺑﺮﻭ ﻧﯿﺎﻭﺭﺩﯼ !

ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻨﺪ ﺑﻌﻀﯽ ﺩﺭﺩها ابرو سهل است کمر ﺧﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ!
 


 

پشت این بغض ،

بیدی لرزان نشسته که خیال میکرد با این “بادها” نمیلرزد...



 

سه شنبه هشتم مرداد 1392| 6:12 |شادی| |

 


هوای مردن

بیخ گوش من است...!

همان جایی که روزی٬

رد نفس های تو بود....!



 

دلم شکست!

عیبی ندارد شکستنی است دیگر، می شکند!

اصلا فدای سرت ، قضاوبلا بودازسرت دورشد...

اشکم بی امان می ریزد!

مهم نیست!

آب روشنی است!

خانه ات تا ابد روشن عشق من ...


 


  

جایی در دلم برای کینه و نفرین نگذاشتم...

به دلم گفته ام:

با تمام شکستگی ات فراموش نکن این را که:

"روزی شادیش آرزویت بود"...

 


 
فیزیک بعدترها ثابت می کند

در روزهای بارانی

جای خالی آدم ها بزرگتر می شود!

 



انـقـضای خــاص بــودنـت بـه پـایـان رسـیـد...

دیـگـر بـه تــو فکـر نـمـیـکـنـم

گـنـاه اســت!

چـشم داشتـن بـه مال غـریـبـه ها ...


 


 


دعایم برای خوشبختیت نگرفت . . .

خداچه زودتقاص دلی راکه شکستی دستت داد...



 

یکشنبه بیست و سوم تیر 1392| 23:38 |شادی| |

 

من بیــــچاره مـــدت هـــاست کــــسی را مخـــــاطب

شعـرهایم کــــرده ام

کـــه خــــــیلی وقت است غــــــایب اســـــت !


جــزایــی بـالاتــر از ایــن نیسـت كـه بـه كسـی یـا چیـزی كـه


قسمـت تــو نیسـت
، دل ببنــدی
 

 

 

 

چهارشنبه بیست و دوم خرداد 1392| 22:39 |شادی| |

خـدایـــا ایـن روز هــا


کـمــی مـرا تـلـاوتـــــ کن ...



شـایـد خَـتـمـ شـد



جـزءِ هـزارمـ دلـتـنـگـــی امـ

 


 

نمی دانم چشمانت با من چه میکند

فقط وقتی که نگاهم میکنی ...

چنان دلم از شیطنت نگاهت می لرزد

که حس میکنم چقدر زیباست

فدا شدن برای چشمهایی که تمام دنیاست

 


 

کلمات هم شده اند بازیچـــه مـــــــــــــن و تـــــــــــــو !

مـــــن برایِ تــــو می نویسم ...

تـــــــو برایِ او مـــی خوانی ...

 


وقتی خسته ام

وقتی کلافه ام

وقتی دلتنگم

بشقاب ها را نمی شکنم

شیشه ها را نمی شکنم

غرورم را نمی شکنم

دلت را نمی شکنم

در این دل تنگی ها زورم به تنها چیزی که میرسد

این بغض لعنتی است … که میشکنم!!!

 


من حرف و دردهایم را

روی همین دیوار مجازی می نویسم!

از لج تو . . .  از لج خودم . . .

که حاضر نبودیم

یک بار این ها را واقعی به هم بگوییم !


امشب غـــم ها . . .

برایـم مهــمانــی گــرفتــه انـــد . . .

و مـــن میخــواهـــم بتــرکـانــم . . .

همــه ی بغــض هایـــم را . . .

 

شنبه چهاردهم اردیبهشت 1392| 23:41 |شادی| |

 

 سخت ترین فعلی که

به سادگی برایت صرف کردم٬

عمـــــــــرم بود ...


 

چه دمدمی مزاج شده احساسم!

گاهی آرام...

گاهی بارانی...

چه بی ثباتم بی تو...!!!

 


اشك ها قطـره نيستنـد !

بلكه كلمـاتى هستنـد كه مى افتنـد ....

فقط بخاطـر اينكه :

پيـدا نـميكنند كسى را

كه معنــى اين كلمـات را بــفهمـد ... !!!


ایـن شــعرهـــا

بـــرونــد بــه جــهنّم

مــن فقــط

دیــوانـه ی آن لحــظه ام…

که قــــلبم…

زیــــر ســـرت

دسـت و پـــا بزند….



امروز هم با "بی تو" بودن گذشت٬


خوش به حال یادم!


که همیشه با توست...

 


 

هــــوا را هــــــر چــــقــدر نفـــــس بــکــشـــی

بـــاز هــــــم بـــرای کــشیـــدنش

بـــال بـــال میزنی...

مــثـــل تـــــــــــــو...

کـــه هـــر چــــقدر کـــه بــاشــی...

بــاز بــاید بـــاشی

مـیـفهــمی چـــــه میگویــــم؟؟

بـــــــــــــودنـــت برای من مهــــــــــــم نیست

 واجب اســـت....

 


تکلیفم روشن شد ؛

خاموش میشوم فرهادم …

شیرینت٬ فرهاد وار این بار باید به جای کوه ، دل بکند !

 

 

شنبه بیست و چهارم فروردین 1392| 22:15 |شادی| |

 

هی نیوتن ! 

 

 

تو که دم از جاذبه میزنی ، مرا کشف کن ! 

 

 

منی را که غم ها مدام جذبم میشوند !

 


 

بيـــایـيــــد تــا هسـتيـــــم همــديـگـــــر را لـمـس کنيـــم

سـنــــــگ قـبــــــــــــر احـســــــاس نـــــــدارد ..!

 


 

نبیــــن که میـــــــخندمـ !

مـــــــن یکی

 دیگـــــــربـــاور کــــــرده ام  کـــــه ...

کـــــارم از گریـــه گــــــذشته ...

 

 


 خـــدایــا...

 یــــا کســــــی را بــه مـــا نــــده

  یـــــا اگـــــــــر میــــــدهـــــی

  دیــــــــگر از مــــــا نـــگیـــــر

  آدمــــها هـم هدیــــه را پــس نمـــــــی گیـــــــرنـد

  تو کـــــه دیگـــــــر خدایــــــی ... !

 


 حالم را می گیرد٬

 

آینده ای که قرار است بی تــــو بگذرد...

 


 

خــــوش به حالت فاحشــــــــه !!!

تن میــــدهی عاشقتـــ میـــــشوند٬

ما دل میـــــدهیمـ فارغ میـــــشوند

خــــوش به حالتـــ که با تنتـــ بازی میــــکنند

نه با دلت !!!

 


 

گاهی وقت ها ٬

زندگی یعنی :

دوست داشتن تو. . .

بی هیچ امیدی برای داشتنت ! . . .

 


با یاد تو زندگی، چه کم خرج است...


نه خواب می خواهد٬ نه خوراک!!!

 


 

سردم که می شود

تمام اجاقهای جهان برایم عشوه گری می کنند

اما من تصمیم خود را گرفته ام

برای گرم شدن باید تا آخر عمر

دنبال دستهای تو باشم...

 

 


 

کار سختی پیش رو دارم :

بعد از رفتنت باید زنده بمانم !

 


 

خدایا برم نمی گردانی؟

یک طرفم سرخ شد !

 


 

مــن و تــــو

دو نیــمه ی یــک سیــب بودیـــم

تــو را یــکی بــرد

مــرا کــرم خـورد...

 


سـاعتـــــــــ هـای نبودنتــــ

روی مچـــــم بستــه نمیشــــوند

حلقــــه می شـــــوند دور گــــــــردنــــم...

 

 

 

جمعه یازدهم اسفند 1391| 0:9 |شادی| |

 

 

 پيشانی ات بقعه ی هميشــه امن ياد من استـ ...

می بوسمش شايـــد از پشت اين ضريـح حــاجت روا شومـــ !!!



 

حلقه ی دستانت که بر کمرم میزنی ،

زیباترین اسارت زندگی من است !

 



شــــکســـــتمــــــ...


نه آن زمان که رفتی٬


همان وقت که گفتی می روی ...


 


بـــه دلــــــم مــی گـــویـــــم . . .

آن یـــوســـــفی هـــم کــه بــازگـــشـتـــ بـــه کنـــعانـــش٬

اســـــتثــنا بـــــود . . .

تـــو غمـــــت را بخــــــور . .
.

 


می کشم٬ می کشی٬ می کشد ...

هرسه می کشیم اما...

او ناز تو را...

تو دست از من...

و من...

 


بــا مـن از بـودن بـگـــو …

گـوشــم را کـــر کـرده….

هـیـاهـوی نــبودنـتـــــــ

 



 

بی هیچ صدایی می آیند

زمانی که نمی دانی

در دلت یک مزرعه آرزو می کارند و…

بی هیچ نشانی از دلت می گریزند

تا تمام چیزی که به یاد می آوری

حسرتی باشد به درازای زندگی

چه قدر بی رحمند رویاهـا . . .

 

شنبه بیست و هشتم بهمن 1391| 1:43 |شادی| |

 

 

 

پیشـانــی ام،


چـسبیدن بـه سیـنـه ات را می خــواهــد...


و چــشمـانــم،


خـیس کـــردن  پیــراهــنت را!


چـه بغض پـرتــوقـعی دارم من !!!

 


 

میان این همه مفاهیم پیچیده ریاضی

تنها حکایت اعداد فرد را خوب آموختم...

فرد آن یک نفر است که وقتی زوج ها با هم میروند،

او باید یک تنه جور تنهایی اش را بکشد …


 


 

غــــصـه دار که ببینــــمت نـــفس هــــــــم

به کامــــــم تلــــخ می شود…

 


 

ســنـگـیــن اســت

تـکــلـیــف بــی تـو بـودن !!!

تــو آســوده بـخــواب

مــن مـشــق گـریـه هـایـم مــانـده ...

 


 

دیگر به همه چیز شکـــ کرده امـــ

می گویند : آب نطلبیده مـــــــراد استـــ ...

هر چه بالا پایین می کنمــــ ، نمیــفهممــــ !

اینـــ چشمانمــــ پس کــــــی مراد میـــگیرند ؟!



 

اگر روزی رسیدی که من نبودم

تمام وصیتم به تو این است

"خوب بمان "

از آن خوب هایی که من عاشقش بودم …. !



 


 

بس کن ساعت!!!

دیگر خسته شده ام

آری... من کم آورده ام

خودم میدانم که نیست...

اینقدر با صدایت

نبودنش را به رخم نکش...!

 


 

این روزها…

 " بغض " دارم!

" گریه " دارم!

تــــــــا دلت بخواهـــــــد٬

" آه " دارم…!

ولی بازیگر خوبی شده ام…

میــــــخنــــــــدم...


 


 

در صدا کردن نام " تو "

یک " کجایی ؟ " پنهان است

یک " کاش بودی ... "

یک " کاش باشی ... "

 


 

دیگر نمیتوانم متن های طولانی را

تا آخرش بخوانم

تقصیر خودت بود

آمدی…

رفتی …

به هر چه کوتاه

عادتم دادی …

 


 

چه تلخ است علاقه ای که عادت شود . . .

عادتی که باور شود . . .

باوری که خاطره شود . . .

و خاطره ای که درد شود . . .

 




اگر بیـــایی

این خـــون  دل خــوردنـــها را

تـــلافی نمیـــکنم

آنقـــــدر عاشــــقت میکنـــــم

که دیــگرهــــرگــز نتــــوانـــی بــــروی



 

من مانده ام با "یاد تــــــــــو"

و بغضی که لگد می زند

بر حنجــــــــــــره ای پا به مـــاه . . .


 

 

جمعه بیستم بهمن 1391| 21:50 |شادی| |

 

 

خداحافظ ...
خداحافظ  به یادش گریه کردن ها.....
به عکسش خيره گشتن ها .....
به خوابش خواب ديدن ها .....
ز رويش بوسه چيدن ها ..... ز خواب اما پريدن ها ....
خداحافظ به دنبالش دويدن ها .....
رسيدن ها .....
در آغوشش کشيدن ها ....
خداحافظ به دور از چشم بد بين ها .....
برای بوسه ای ترديد کردن ها .....
 به وقت باز گشتن ها .... به هنگام جدایی ها ....
خداحافظ شنیدن ها ....
به تلخی خنده کردن ها .... به کنجی گریه کردن ها ....
تمام لحظه ها را دوره کردن ها .....
برای بار ديگر ديدنش غمگين نشستن ها ....
خداحافظ ز شوقش راه را هموار کردن ها ....
ولی او را نديدن ها .....
سلام اما....
به دل کندن .....
ولی در انتظارش باز ماندن ها .....
اگر آمد .... در آغوشش کشيدن ها ....
به دور از چشم بد بين ها .....

خداحافظ .... سرودن ها .....
 
 

 

 خـاطرات را ورق مـیـزنـمـ !

انگـار همـیـن دیـروز بـود که میگفتـے :

بـراے همیشـہ و تـا آخـریـن لحـظـہ ے نـفـس کشیـدنـمـ ،

با تـو خـواهـمـ مـانـد !

امـا اکنـون ...

نـہ از تـو خبـرے هست ،

نـہ از حرفهـایـت اثـرے ... 

 


 

دیـــــگر تمـــــــــــــــام شـــــــد...

آرزوهایمـــ را گذاشتـمـــ  دم کــــوزه و با آبـــش،

قرصهــــای اعصابـــــم را میــــخورمــ ....

 


 

 ايــن روزهــا ...!!

دیگــر وجــودت را در ايــن نـزديــکی

حــس نمیکنـــمــ ...

نمـیگــویـم دلـتـنـگـت نــيسـتـم ... نــه !

ذره ذره وجـودم تــو را مـی طلـبـد

ولــی بـد غــصـه ای دارد قـصـه ی عـــادت ...

 


 درس عبرتيــــ شــدی برايمــــ ...

                        ايــن بـــار

                    پشت دستــم را نه
!

           پـشـتــــ قـلـبـــم را داغ مـیـــــکنمـ 
...
 

 


 

صدا.... رفتــــــ !

تصویر.... رفتـــــــ !

خاطراتش....

نمیــــــرود خدای منــ ! نمیـــــــرود... 

 


ﮔﺮﻣـﺎﯾــــﯽ ﺑـﻮﺩﻩ ﺍﻡ ﻫﻤﯿﺸـــﻪ

ﻭﻟــــﯽ...

ﺑﯿـﻦ ﺧـﻮﺩﻣــــــﺎﻥ ﺑﻤـﺎﻧـﺪ

ﺳـﺮﻣـﺎﯾـــﯽ ﻣﯽ ﺷـﻮﻡ

ﻭﻗــﺘـــــﯽ

ﭘــــﺎﯼ ﺁﻏــﻮﺵ ﺗـــﻮ ﺩﺭ ﻣـــﯿـــﺎﻥ ﺑــﺎﺷــﺪ ...

 


 

از غم دوری ات چه خیالــهایی میـــــبافمـ !

هـــــای....!!! دل خوش بــــاورم٬

چقـــدر هنرمنــــدانه زجر میــــکشی...

از کمــــال الملــــک زیبـــــاتر...

 


 

گاهی دلم میخواهد

خرمایی بخورم

فاتحه ای بخوانم برای روحم

شادی اش ارزانی کسی که...

بودن و رفتنم برایش فرقی نداشت...

 


 

عجیب با استعداد بودی مرد من...!

اگر جدایی تو از من را هم می دیدند

قطعا اسکار می گرفت٬

بازی ات با من...

 

 


 

خـــــــدایــــــــــــــــــا...

 در گلویم ابـــر کوچــکی ست که خیــال بـارش نـــدارد!

میــــــشود مــرا بــغل کنـــی ؟

 


 

باران که می بارد

چشم هایم با آسمان به تفاهم می رسند...

چه وجه اشتراک لطیفی است؛

هوای دل من و این روزهای بارانی!

 
 


 


میــــمیـــــــــرمـــ !

وقــــــتی تصــــــــور میــکنمـــــ که او

هـــــــرروز

دستــــــهایی را لـــــــــمسـ میــــــــکند ،

که منـ هرروز

آرزوی داشــــــــتنـ آنها را میــــــکنمــــــ ...

  


 

بـــــــرگــــــــــرد ....

یــــــادتــــــ را جــــــا گذاشتیـــــ

نمیخـــــــواهمـــــ عمـــــــری به اینــ امیـــــــد باشمــــ

کـــــــه بــــرای بردنـــــــــــش بر مـــــیگــــــــردی ....

 

  


 

روز هــــا... ماههــــــا... و سالهـــــــا میــــــگذرند٬

تـــــو بی مــــن و با او خوشـــــحالی!

همیــــنـ برای دل تنــهایـمـ کافیــــستـ نامهـــــربانـ ...

 

 


 

برایم کف زدند٬

در آغوشم گرفتند٬

تایید و تشویقم کردند که آخر فراموشت کردم٬

دیگر تا ابد بر لبانم لبخندی تصنعی مهمان است!

بین خودمان باشد...

اما هنوز تنها دلدارم تو هستی...

 

 

جمعه بیست و دوم دی 1391| 0:36 |شادی| |

 

 

چه کرده ای " تو " با دلــــــــم ؟

که از تو پیش دیـگران گلایه هـم که میکنم

شـــــعر حساب می شود ...


 


 

 

هیــــچ کــــس نفهمیــــد

کــــه زلیخــــا مــــرد بــــود...!

مــــردانگــــی می خواهــــد،

مانــــدن پــــای عشقــــی

کــــه تــــو را

"پــــس میزنــــد" ...!!!

 


آخـــر  بـــازیست...

ســــك ســـــك!

پـــــیدایــــــت كـــر دم٬

آنجــــا...

در آغـــوش  او....

 


این روزهــــایم به تظاهر می گذرد...

تظاهر به بی تفاوتی،

تظاهر به بی خیـــــالی،

به شادی،

به اینکه دیگــــر هیچ چیز مهم نیست...

اما...

چه سخت می کاهد از جانم این " نمایش! "

 


 

قرار شد اشکنک باشد و سر شکستنک!

اما بازی که تو با من کردی

سراسر دل شکستنک بود و بس...

 


لحـــــظه ی جان دادن من لــــحظه ای بــــود که

چشمــــانت را از پشت گــــرفتمــــ ٬

به یاد نداشــــتمـ عشقتـــــ بی طاقتــــم کــــرده

طاقــــتـــ اسمهـــایی که آوردی را نداشـــتمـــ ...

و جــــان سپــــردم ...

 

چهارشنبه ششم دی 1391| 17:25 |شادی| |

 

مرد نیستم اما

حرفم یکی است

"تـــــــــو"...


 

تو را چه به فرهاد؟!

یک فرهاد است و یک بیستون عاشقی...

تو همین یک وجب دیوار فاصله را بردار٬

من باورت می کنم...

 



خیلــــــی حــرفــــــــ اسـتــــــــــ ...

کــــــه تــــو هــــر روز در گلـــویتـــــــــ

خـــــــاری کشنـــده احســـــاس کنــی

بـــــــرای کســـــی کــــه بـــدانـــــی

حتــــی یکـــــــ بــار در عمـــــرش

بـــه خــــاطـــــــر تــــو " بغـــض " هـــم نکـــــرده اسـتــــــــ ...

 



خوش به حالش!


خوش به حال او که


وقتی در آغوشت آرام گرفت به او میگویی:


قبل تر از تو ، هیچ کس نبود در افکارم . . .

 


مدتهاست می دوم!

با قلبی معلق و پایی در هوا...

دیگر طاقت رویاهایم تمام شده است٬

دلم "رسیدن" می خواهد....

 


قـــول داده امــــ ...

هنگــــامـــ شنیــــدنــــ نامتـــــ بی خیـــــال باشمــــ !

از ایـــن قولمـــ در گــــذر!

چرا کـــه با شنیــــدنـــ نامتــــ

صبــــر ایــــوبــــ را کمـــ دارمــــ

بــــرایــــ فریــــاد نـــزدنـــــ...!


 داشتم فکر می کردم چقدر پیش پا افتاده است...

 برای "تو" که بگویم

 بی تو از پا می افتم...

 


هذیان می گفت لبانت...

چیزی شبیه " دوستت دارم"

بر خلاف چشمانت...

 


تو رفتــــــه ای

و من....

عاشقانه های بی مخاطبم را...

به حراج گذاشته ام...

 


 

اشک های من از غصه نیست

 فقط...

 چشمهای من خجالتیست!

 چشمانم به وقت دیدنت عجیب "عرق" میکند!....

 


 

دلایل بودنم را مرور می کنم هر روز

هر روز از تعدادشان کم می شود

آخرین باری که شمردمشان

تنها یک دلیل برایم مانده بود

آن هم تـــــــو بودی...

 

 


 

حرف تو که می شود

من چقدر ناشیانه

ادعای بی تفاوتی می کنم... 


 ایــــن چرندیـــــات که می نویســـم و کسیــــ نمیــــخواندشــــان

 همـــه شان بـــرایـــــ روز مبــــاداستــــــ...

 وقتــــی بیایــــی ایــــن ها را پرتـــــ میـــــکنمـــ جلـــویتـــــ

 تــــا بدانــــی که چه میگــــذشتـــ وقتی نبـــــودیـــــ...

 


 

خواستی دیگر نباشی

آفرین! چه با اراده...

لعنت به دبستانی که تو از درسهایش

فقط تصمیم کبری را آموختی... لـــــعنـــــــت!

 


 ثانیه ها...

 روزها...

 حقیر تر از آنند که بهانه ای برای از یاد بردنت باشند!...

 

  
 


خاطرات را باید سطل سطل

از چاه زندگی بیرون کشید...!

خاطرات نه سر دارند و نه ته...

بی هوا می آیند تا خفه ات کنند...

می رسند...

گاهی وسط یک فکر...!

گاهی وسط یک خیابان...!

سردت می کنند...

داغت می کنند...!

رگ خوابت را بلدند...

زمینت می زنند...!!!

خاطرات تمام نمی شوند...

تمــــامتـــــ میــــــکننـــــد....

 


 

 انگار قرار نیست با تو بی حساب شوم

 سالهاست که رفته ای

 اما...

 هنوز هم اشکهایم

 دارند حساب دیدنت را

 با چشم هایم صاف می کنند...

 

 


سالهاست در گلویم مانده اند!

کم کم دارد به بغض هایم

خمس تعلق می گیرد!

 


حلقـه ی  بازوانت تنگ تـر مي شـــود 

 و من آزاد تـــر گــم مي شـــومــ

 ميـان  دنيـايي  کـه فقط انـدازه ی

 يکـ من جـــا دارد ...


و امان از اين بوی پاییز و آسمان ابری

که آدم نه خودش میداند دردش چیست و نه هیچ کس ديگری

فقط میدانی که هرچه هوا سردتر میشود

دلت آغوش گرمتری میخواهد ، همين...!

 


 غمگیـــــنمـ ...

 ماننــــد عکســــی در اعلامیــــــه ی ترحیـــــم

 که لبخــــندش دیگــــران را میـــــگریانــــد...


 غمگینمـ ...

 وقتی همه ی جفتها تنهایــیمـــ را به رخمـــ میکشند...

 حتی جورابهایمـــ.....

 


پیش از تو زیاد خندیده ام...

زیاد گریسته ام

تو اما....

تنها کسی هستی که مرا با چشمانی لبالب اشک می خندانی....

 


کاش میدانستم

چه کسی این سرنوشت را برایم بافت

آن وقت به او میگفتم

یقه را آنقدر تنگ بافته ای

که بغضهایم را نمیتوانم

فرو برم...


 به خدا بگویید زمستانش سرد نیست

 جمع کند تکرار فصل هایش را !

 من در تابستان هم

  از بی وفایی دندان به دندان ساییده ام....


 

 می گویند : دنیا بی وفاست

 اما...

 قدرش را بدانيد!‏

 من دنيای بی وفاتری هم داشته ام

 


به تو سپرده بودمش غریبه

با هزار و یک امید!

و حالا...

برای هزار و یکمین بار

دلم را می برم

تا شکستگی اش را گچ بگیرند...


 گاهی دست خودم را می گیرم می برم هوا خوری

 یاد تو هم که همه جا با من است...

 تنهایی هم که پا به پایم می دود

 می بینی؟

 وقتی که نیستی هم جمعمان جمع است...

 من... تنهایی... یاد تو...

 

 


 تــــــــو 

 همان شقایــــــق معروف سهــــــــرابی!!!

 تا تـــــــو هستی...

 زندگــــــی بایـــــــد کرد....

 


آدم ها می آیند،

زندگی می کنند، می میرند و می روند!

اما فاجعه زندگی تو آن هنگام آغاز می شود که

آدمی می رود...اما نمی میرد!!!

میماند، نبودنش دربودن تو چنان ته نشین میشود...

که تو می میری!

در حالیکه زنده ای...

 

 

سه شنبه بیست و یکم آذر 1391| 0:3 |شادی| |

 

از جداییمان برای هر کسی که گفتم

حق را به من داد!

اما...

اینها نمی دانند من "حق" را نمی خواهم!

حق که برای من "تو" نمی شود...

 


 

پاییز است و فصل دو نفره ها....

خدایا!

طلب صبر برای یک نفره ها...

 


 

 با احتیاط بخوانید...

 سطح متن ها لغزنده است

 بس که من...

 سطر به سطر  باریدم و نوشتم....!!!

 


 

 و تـو هنوز...

 بـا تمامـ نبودنتــــ تمامــ بودن منـــے ...

 


  

 

 چه زیبـــــا میـــــگفت مترسکـــــ...

 وقتی نمیـــــشود رفتـــــ

 همیـــــنـــ یکــــ پا هم اضافیــــستــ...

 


مرا میان بازوانت مومیایی کن

شاید...

هزار سال بعد

باستان شناسان کنجکاوی

از عاشقانه های دستانت

رمزگشایی کنند...


شعرهایت قافیه ندارند 

اما وقتی میخوانمشان

ردیف ترین دختر دنیا می شوم

دنیای شاعرانه ای است

تو را داشتن...

 

 


 

دردهایم در آغوشی مداوا شد که نمیدانستم وقتی ندارم

 بزرگترین دردم میشود...


 گور پدر تمام لحظاتی که

 نمی دانستی چقدر دوستت دارم

 گور پدر تمام لحظاتی که

 نمی دانستی چقدر خوب است که خوبم!

 حالا آمده ای اینجا چه کنی؟

 اینجا دیوانه خانه است آقا!

 اینجا من شما را از یاد برده ام

 و مچاله شده ام توی خودم

 گم شده ام در تمام چیزهایی که قرار بود داشته باشمشان

 و ندارمشان

 گم شده ام دور تر از تن بی عشق تو

 من رفته ام

 و تصویر بیرونی ام

 دختری مچاله شده در تخت خواب یا صندلیست

 که هنوز به تو لبخند می زند

 تا تو

 خیال کنی بهترین مرد دنیایی!


آدم های ساده

ساده هم عاشق می شوند

ساده صبوری می کنند

ساده عشق می ورزند

ساده وفادار می مانند

اما...

ســــــــختــــــــــ دل می کنند

آن وقت که دل می کنند

ساده جان می دهند

خـــیـــــــلی ســـــاده....

 


ژ

یــادم بــاشـــد ، امشبـــــ بعضیـــــ از آرزوهــــایم را دم  در بـــــگذارم

تــا رفتگـــر ببــــرد ! بیچــاره او...

ما بقــی را هم که همان " آرزوی بــا تــو بـــــودن" اسـتــــ

 نقــدا بــا خود بــه گــــور می بـــرم

می بیـــــنی؟!

حتــی آرزوی داشتنتــــ را هم بــه کســی نمیـــــدهم...


 

 نه التماس می‌ کنم

 نه خیره خیره ی نگاهت

 فقط آه می ‌کشم و سکوت می کنم

 همین آه... برای تمام زندگی‌ ات کافیست

 


امـــــروز

کسیـــــ که عـطـــــر تو را زده بــــود

در خیـــابان از کنــــار مـــن گذشتـــــ!

و ایــــن یعنــــی:

قـــتـــــــل غیـــــر عمـــــد...!

 


 خواستن سهم تو بود

و تو چقدر فداکارانه از سهمت گذشتی و رفتی

 


لغت نامه های دنیا را بـاید آتش زد...

جلوی واژه ی نبودن نوشته اند:

"عدم حضور شخصی یا چیزی"

همیــــن!!!!

چقدر نبودن تو را

ســــــاده فرض می کنند...


شما

کسی را ندیده اید

که...

که سر من روی شانه هایش

جا مانده باشد؟!


 دلم هوایت را می کند

 و من باز هم

 شرمنده اش می شوم...


 هنوز دلخوشم به

 "خدا نگهدارت"

 اگر نمی خواستی برگردی

 اصراری نبود که

 خدا مرا نگه دارد....


خداونـــــد نمیـــــخواهد ما بـــــه هم برسیـــــم...

شاید تنهــــا دلیــــلش این باشــــد که

اگر کنارمـــ باشی؛ دیگــــــر

هیـــــچ وقتـــــ

هیـــــچ چیـــــز

از او نخــــواهمــــ خــــواستـــــ ...

 


اگر دنبالت می آیم

فقط دارم حرفت را گوش می دهم

خودت گفتی :

" برو دنبال زندگی ات "...

 


چقدر سنگین است... تکلیف زندگی بی تو...!!!


 دستت را روی شانه ام می گذاری

 تا تنهایی ام را بتکانی! به چه می اندیشی؟

 به تکاندن برف از شانه های آدم برفی؟!

 

 


 

 
 
 روز هایــــی که می دیـــــدمت
 
نفســـــم می گرفتـــــ
 
حــــالا که نیـــــستی
 
دلـــــم می گیـــــرد
 
بـــــــــرگـــــــــــــــرد...
 
تحمـــــل اولی آسانــــ تر استــــ !
 

 
" دوســــتتـــ دارمـــ "
 
و ایـــن به شنـــاسنــــامه ها هیـــچ ربطـــی نــــدارد
 
دلمـــان که با همـــ باشـــد
 
یعنی: گــــور پـــدر فاصلــــه ها...

 

مرا با خیالت تنها نگذار

اصلا به تو نرفته است

مهربان نیست

آزارم میدهد

دلم خودت را میخواهد...

 


دلم لک زده برای یک عاشقانه ی آرام که

مرا بنشانی بر روی پاهایت و بگذاری گله کنم

ازهمه ی این کابوسهایی که چشم تو را دور دیده اند

دل تنگی را بهانه کنم، سرم را پنهان کنم در گودی گلویت

و تمام ریه ام را پُر کنم از عطر مردانه ات

دلم لک زده برای یک عاشقانه ی آرام

میان آغوشت

دلم لک زده برای آرامش آغوشت...

 

چهارشنبه بیست و چهارم آبان 1391| 17:1 |شادی| |

 

 هیـــچ کجــــا...

 جــــز خوابـــــ رویـــــ بازو هایــــ مـــــردانه اتـــــ

 امنیتـــ را معنــــا نمیـــــکند برایـــــــم...

 


اینــــــگونه عـــــادلانه نیــــــستـــــ

چشــــمهــــایت را زمیــــــن بگـــــذار

بیــــا دستـــــ خالـــــی بجنگـــــیمــــ

 


هر چند،

نمی دانم خواب هایت را با که شریک می شوی

اما هنـــوز،

شریک تمام بی خوابی های من تویی

 


 بیزارم از این خواب ها

 که هر شب مرا به آغوش تو می آورد

 و...

 صبح ها با اشک از تو جدایم میکند...

 


یادم باشد بگویمت

دیگر از آن لبخندها

آن هم ناگهانی،

نثار چشمهای

بیقرارم نکنی

دلـــــــــــــــــــم

طاقت این همه عاشقی را ندارد 


 

 گاهــــــیــــ فکـر میــــــکنمــــ

کــار تــــــو ســـــخــــت تر از مـــن استـــــ!!!

 مـن یـــــکـــــ دنـــیا دوستـتـــــــ دارمــــــ …

 و تــــو زیـــــر بـار این همــــه عشـــــق قــــد خـمـــــ نمیکنیــــــ

 



دلتنگــی را...


چگونه هجی کنم تا درک کنی


چهار ستون بدنـم


زیر سنگینی اش


تا خورده است؟؟؟؟

 


 

بعضی خاطره ها مثل

مین های عمل نکرده در وجودت کاشته شده اند

با یک حرف می ترکانندت!

 


 

اسمـــــت چه بــــــود؟؟؟

می خــــــــــواهم

بن بســـــــت های زندگیـــــــــم را

 

به نامـــــــــــــت بکنــــــــــــم….

 


 

به چشمــــــهایت بگو نگاهم نکنند

بگو وقتی به تــو خیـــره می شوم

سرشان به کار خودشـــان باشــد!

نه که فکر کنی خجالت میکشم، نــه!

حواســـم نیست، عاشقت مــــی شوم . . .

 


جا گــــذاشتیــــــ ...!

رد خاطــــراتت را جا گذاشتیــــــ

مال ناراضیـــــ از گلوی ما پایین نمیــــ رود

بیــــا برش دار ...

 


 

بهشت فاصله ی پلک بالا و پایین من است

وقتی که به "تــو" نگاه میکنم...

 


 

به من گفت برو گورت را گم کن …

و حالا هر روز با گریه به دنبال قبر من می گردد !!!

کاش آرام پیش خودت و زیرزبانی می گفتی :

"زبانم لال" !

 

 


 

گاهی بــه خـــاطـرش 

مـــانـدن را تـحـمــل کن!

رفتن از دست "همـــه" برمی آید ...

 


 

بالاخره یکـــ روز...

تمام شناسنامـه هاے دنیا را پاره خواهم کرد!

وقتی نام " او " به عنوان " همــســر " در شناسنامــه توستـــ...

شناسنامــه بے رحم تــرین کاغذ پاره ے دنیاستــــ...

مـے دانے...

شناسنامـــه... چیز کثیفی ستـــ!!!

بیزارم از این شناسنامــه هاے دو به هم زن !!!
 

 


 

 فراموش کردن کسی که 

دوستش داری
 

مثل به خاطر آوردن کسی است
 

که هرگز او را نمی شناسی...

 

 


 

دلت طفل بود... 

قدش به قد عاشقی  نمی رسید که کوچک شمردی 

عظمت عاشقانه هایم را...

 


 

عاشقی تکرار دوستت دارم نیست

فهمیدن ناگفته های کسی است که دوستش داری...

 


 

عادت کرده ام مشکلــــے که برایم پیش بیاید 

تقصیر را بیندازم گردن "تو"! 

بگویم: اگر "تو" بودی این اتفاقات نمی افتاد... 

ولــے نیستــے...

 


گرچه نیستی

یـــادتــــــــــــــــــ  امـــا 

تمام قـــد 

بی رحمانه ؛ 

میان دلـــــم ایستاده ... !

 


  

آن چیزی که تنگ شده، 

دل من است برای تو، 

و جهان است، برای من...

 


نامردها....

چند بغض به یک گلو؟؟؟

 


 

همه چیز با تو شروع شد! 

اما هیچ چیز بی تو تمام نمی شود...

 


 

دل اگر بستی محکم نبند مراقب باش گره کور نزنی 

او می رود...

تو می مانی و یک گره کور....

 


 

آهسته گفت: خدانگهدارت! 

و رفت.... 

آدمها چه راحت مسئولیت خودشان را به گردن خدا می اندازند...

 


 

هیچ باور نمی کردم به این زودی می روی 

و مرا با داشتن این همه خاطره تنها می گذاری... 

گفتی: زمان همه چیز را حل می کند 

خنده ام می گیرد 

این همه آشوب به راه انداخته ای و رفته ای

که کاری دست زمان داده باشی؟!

برو...

روزگاری می آید که برگردی! 

آن موقع زمان را برایت معنا خواهم کرد...

 


 

 من...

 دیوانه نیستم

 فقط و فقط طوری خاص که دیگران نمی توانند

 تو را "دوست دارم..."

 


با تو زیر بارانم

چتر برای چه؟!  

خیال که خیس نمی شود...

 


 

دیکتاتور تویی و آغوشت که هر بار مرا تسلیم خود می کنند...  

 


 

 چه رسم تلخیست:

 تو بی خبر از من...

 و تمام من درگیر تو...

 


 

هنوز هم مرا به جان تو قسم می دهند 

می بینی...؟! 

تنها من نیستم که رفتنت را باور نمی کنم!

 


 

هيچ کس درک نمی کند 

 من زندگی ام را گم کرده ام 

  لا به لای ته ريش مردانه ات

 که عجيب دلم را می لرزاند... !

 


 

کسی چه می داند امروز چند بار

فرو ريختم از ديدن کسی که فقط 

لباسش شبيه تو بود ...

 


 

هميشه دلتنگی به خاطر نبودن شخصی نيست؛ 

گاهی به علت حضور کسی در کنارت است 

که حواسش به تو نيست...!

 


 

چقدر سخت است منتظر کسي باشي 

که هيچ وقت فکر آمدن نيست!

 


 

زخم ميزنی و ميروی... 

چه باک؟!

همين می شود يادگاری که ياد تو را هميشه برايم تازه کند...

 


 

به دست آوردن تو تنها "استثنا" در خواستن توانستن است...

 


 سهمیه ی هوای من هم برای تو! 

 برای نفس نفس زدن در آغوش "او"

 لازمت می شود بهترینم...

 


 

زندگــــــــــــــی 

تابـــــ خوردن خیــــــــال در روز هایی است 

که هرگــ ــــــــز تعبیر نمی شود...

 

  


 

 

امروز استخاره کردم برای خودکشی، 

خوب آمد!!! 

دیگر خدا هم با مردنم موافق است... 

 


 

وقتی نیستی یا دلم می گیرد یا باران.... 

 


  

میدانی... تو هیچ چیز کم نداری برای "همه چیز من" بودن...

 


به شوق دیدارت

چه آب و جارویی راه انداخته اند

چشم ها و مژه هایم...

 


 

هر چه می تکانم خالی نمی شوم! 

پرم از تو...

  


  

دلــــــم یکـــــــ اتفــــاق مـــی خـــواهـــد 

یکـــــــــ تلفـــــن نــــاآشنــــــــــــا! 

بــا بـــی میلـــــی تمـــــام جـــــوابـــــــــ دهـــم 

و صـــــــدای تـــــــــــــو.... 

 


 

بی جا نبود که رفتی! 

بی جا من بودم که جایی برای ماندن نداشتم...

  


 
خدایــــــا...
 دخلم با خرجم نمیخواند
کم آورده ام٬ 
صبری که داده بودی تمام شد ،

 ولی دردم همچنان باقیست !!! 

بدهکار قلبم شده ام

میدانم شرمنده ام نمیکنی٬

باز هم صبر میخواهم...!

 

 


 

فرهنگ لغتها نیاز به ویرایش دارند...

...برای معنی دلتنگی احتیاج به این همه کلمه نیست

دلتنگی یعنی تو

 


 

می مانم...

می روی...

لعنت به این افعال!

که ماندن را برای من٬

و رفتن را برای تو...

صرف می کنند....!

 

 


 

صـــــدایتـــــ میـــــــکنمــــ...

ایــــن "جــــــــــانى" که میــگویى جانـــمـ را میــــــگیــرد…!

نـــــزن این حرفـــــها را،

دل مـــن جنبــــــه نـــدارد

موقـــــعى که نیــــستى…..

دمـــــار از روزگـــــارم در مى آورد

 


 

 

 حســــــرت !

 
يعنی رو بـه رويـــم نشستـه ای

 و باز خيسی چشمـــانـــمـ را ،

 آن دستمال خشک بی احساس پاک میکنــــد



 حســــــرت !

 
يعنی شانـه هايت دوش بـه دوشـــــــم باشد

 اما نتوانــــم از دلتنگی بـه آن پناه ببـــــــرم


 
حســــــرت !

 
يعنی تـــو کـه در عين بـــــــــودنت

 

 داشتنت را آرزو می کنــــــــم...

 

 


 

میان آن همه الف و ب و مشق دبستان…

 

آنچه در زندگی واقعیت داشت خط فاصله بود …

 

 


 

 

بالاخره امروز بعد از سالها به دیدنم اومد، 

با یه دسته گل خیلی قشنگ 

دیگه از اون همه غرور خبری نبود 

نه قلبش سنگی بود... نه نگاهش بی تفاوت... 

لبریز بود از پشیمونی! 

می گفت: خیلی دلتنگم شده 

حتی ازم خواست به خاطر کارهای گذشتش ببخشمش، 

ساعت ها باهام درد و دل کرد 

اما من هیچ جوابی بهش ندادم 

بهم خیره شده بود 

با اون چشمای معصومش... 

با همون نگاهی که همیشه آرزوشو داشتم و  

ازم دریغ می کرد... 

چند باری اسممو صدا کرد، 

اما بازم جوابشو ندادم... 

انگار اصلا باورش نمی شد منو تو این وضعیت ببینه، 

وای که چقدر اشک ریخت و ناله کرد... 

دلم می خواست اشکاشو از صورتش پاک کنم، 

دستاشو توی دستام بگیرم، 

سرشو رو شونه هام بذارم و 

دلداریش بدم... 

ولی افسوس نتونستم... 

اون رفت و 

من با ناباوری رفتنشو تماشا کردم! 

رفت... 

اما سنگ قبر من از اشکش خیس شده بود 

کاش تا زنده بودم بیشتر باهاش عشق بازی می کردم....

 


 

 هه!

 مرا چه به منطق؟؟؟

 من هنوز در فلسفه ی چشمانت مانده ام!...

 


 من همیشه میتوانم تو را

از میان تمام مردم دنیا تشخیص دهم!

به شرط آنکه چشمانت را نبندی...

 


ق

بول که ما دو خط موازی هیچ گاه به هم نمی رسیم

ولی فقط کمی فاصله را کمتر کن، می خواهم بهتر ببینمت!

 


 

از این رفت و آمدهای مکرر دلم گرفته! 

یا نیا... یا نرو... 

 


 

چقدر تلخ است بعد از سالها انتظار

نیمه ی گمشده ات را کامل ببینی....

 


       

 برای خیانت هزار راه هست

 اما هیچ کدام به اندازه ی " تظاهر به دوست داشتن"کثیف نیست!

 

 


کوتاه ترین قصه ی دنیا:

رفت...  


 

اسم هردویمان را در گینس ثبت می کنند! 

تو در دروغ گفتن رکورد زدی... 

من در باور کردن...

 

   

دوشنبه دهم مهر 1391| 0:48 |شادی| |

 

کاش هفت ساله بودم 

روی نیمکت چوبی می نشستم 

مداد عروسکی در دست می گرفتم و 

با صدای تو دیکته می نوشتم 

تو می گفتی بنویس: دلتنگی... 

من آن را اشتباه می نگاشتم 

اخمی بر چهره می نشاندی و من به جبران  

دلتنگی را هزار بار می نوشتم....


    بی احساس ترین آدمهای امروز، 

با احساس ترین آدمهای دیروزند، 

تقصیر تو نیست.... 

تو آدم بودی،

من خدایت کردم.......

 


 بوی نامردی با هیچ عطری نمی رود

اینقدر به خودت عطر نزن...!!!! 


از حساب و کتاب بازار  عشق هیچ گاه سر در نیاوردم

و هنوز نمی دانم چگونه می شود

هر بار که تو بی دلیل ترکم می کنی 

من بدهکارت می شوم...


 

دلم ساعتی می خواهد که

                    مانده باشد روی ساعت های با تو بودن....


  خدایا!!! 

دلتنگی های مرا هیچ بارانی آرام نمی کند، 

فکری کن... 

اشک من طعنه می زند به باران رحمتت.... 


"دلتنگی..."

تنها نصیب من بود از تمام زیبایی هایت...


دمش گرم... 

باران را می گویم...

به شانه ام زد و گفت...

خسته شدی... 

امروز را تو استراحت کن... 

من به جایت می بارم...


 

گفتی: محبت کن، برو! 

باشد خداحافظ ولی 

رفتم که تو باور کنی  

دارم محبت می کنم...

 


در باز شد، 

حتما باد شوخی اش گرفته 

مسخره! 

ادای آمدنت را در می آورد...


درد دارد...

درد دارد وقتی نبودنت می آید  

می نشیند روی این شانه ها 

که زمانی سرت را روی آنها می گذاشتی 

سنگین است این جابجایی...

زندگی تا مرگ  


هر کسی جای من بود می برید، 

اما من هنوز دوخته ام چشم امید به راه بازگشتت!


باز نشسته نمی شوم

شغل شریف من  است: سوختن برای او که  

حتی لحظه ای برایم تب نکرد!


عشق آن نيست  

كه در اوج دوست داشتن وفا دار بماني

عشق آن است  

كه در اوج اختلاف خيانت نكني...


نترس… 

اگر هم بخواهم از این دیوانه تر نمی شوم

 گفته بودم بی تو سخت می گذرد بی انصاف 

حرفم را پس میگیرم…

بی تو انگار اصلا نمی گذرد!…


آنقدر نفس می کشم تا تمام شود

 همه ی نفس هایی که دائم سراغ

 تو را می گیرند... 


رویا هایی هستند که هرگز تعبیر نمی شوند... 

اما همیشه شیرین اند... 

مثل رویای داشتن تو... 

مثل غرق شدن من در بوسه های داغ و تب دار تو...


تسبیحی بافته ام! 

نه از سنگ، نه از چوب، نه از مروارید 

بلور اشکهایم را به نخ کشیده ام 

تا برای شادمانییت دعا کنم...! 


قدش به عشق نمی رسید،غرورم را زیر پا گذاشت تا برسد!!!

  

این عشق برای من هیچ نداشت 

اما... 

گلهای بالشتم را باغبان خوبی بود اشکهای هر شب من!  


قلبم را به کفشهایت می دوزم  

تا با هر قدم که دورتر می روی زخمی تازه بردارد...


اولین بار که گفتی دوستم داری 

گریه ام گرفت 

حالا اگر کسی بگوید دوستم دارد  

خنده ام میگیرد…

 

جمعه سیزدهم مرداد 1391| 14:43 |شادی| |

   

بی تو چمدانیست دلم

که تنهاییم را در آن تا می زنم

 و قفلی از دلتنگی بر آن می گذارم

 که رمزش:

 حروف اسم توست...


 

حالا که می خواهی بروی لطفا قدمهایت را تندتر بردار... 

دلم را فرستاده ام دنبال نخود سیاه... 

 


 

همیشه می گفتند: ترک عادت موجب مرض است، 

اما این بار موجب مرگ می شود ترک عادت با تو بودن... 


واقعیت است جاذبه ی تو

از بس جذابی...

می خواهم تورا به نیوتن ثابت کنم...


 

نگو: بار گران بودیم و رفتیم... 

نگو: نامهربان بودیم و رفتیم... 

بگو: 

با دیگران بودیم و رفتیم...

 


 

خدایا......

یا خیلی برگردون عقب...

یا خیلی بزن جلو...

اینجای زندگی دلم خیلی گرفته!!!

 


 

دوست داشتن ساده است

و باور کردنش سخت...

ولی تو ساده باور کن که من سخت دوستت دارم...

 


من حتی شکستن را هم دوست دارم

اگر ارتفاع افتادنم،

از چشمان تو باشد...


 

سیب افتاد،

جاذبه ی زمین کشف شد !

من به پایت افتادم

کاش یک نفر هم جاذبه ی تو را کشف کند...

   


وای ...

وای از نیمه شبی

که بیدار شوم

تو را بخواهم

و خودم را در آغوش دیگری بیابم...!

 


دیوانه ام می کند فکر اینکه

زنده زنده نیمی از من را از من جدا کنند

لطفا تا زنده ام بمان... 


 

می خواستم فراموشت کنم

مثل تمام آن هایی که آدم حسابشان نمی کردم 

تو را هم آدم حساب نمی کنم

تو برای من فرشته ای با کمی سنگدلی...

همین.......!!!!

 

 

  

جمعه دوازدهم خرداد 1391| 20:1 |شادی| |

  

خیانت که می کنی دیگر خیالت راحت است.... 

دیگر میدانی که مرده است 

وجدانت را می گویم.....

  

 

 

یکشنبه دهم اردیبهشت 1391| 1:17 |شادی| |

             

هوایت که به سرم می زند

دیگر در هیچ هوایی 

 نمی توانم نفس بکشم 

عجب نفس گیر است 

هوای بی تو بودن.....

  


  

چقدر باید بگذرد؟؟؟

تا من 

در مرور خاطراتم 

وقتی از کنار تو رد می شوم 

تنم نلرزد... 

بغضم نگیرد... 

  


   

کسی در من به نماز آیات می ایستد...

    وقتی که یاد تو

                    دلم را...

                           می لرزاند!!!...

   

شنبه دوازدهم فروردین 1391| 19:42 |شادی| |

 

چه فرقی می کند مهره ی سیاه باشم یا سفید 

چشمانت با اولین حرکت ماتم می کند ...



 همین مسیر نبودنت را مستقیم بروی، 

به دو راهی می رسی.... 

یک راه به من ختم می شود 

آن دیگری، 

به ختم من.....

 


  

مثل آن مسجد بین راهی تنهایم! 

هر کس هم که می رسد مسافر است 

می شکند.... 

هم نمازش را، هم دلم را! 

و می رود... 


عطر تنت روی پیراهنم مانده 

امروز بوییدمش... عمیق عمیق! 

 و باهر نفس بغضم راسنگین تر کردم! 

 وبه یادآوردم که دیگر، تنت سهم دیگریست... 

 وغم نداشتنت سهم من!  


  

خیلی وقت است فراموش کرده ام که 

 کدام یک را بیشتر و سخت تر می کشم ... ؟ 

رنج  

انتظار 

یا نفس را

 


 

حکایت کنگر خوردن و لنگر انداختن است 

 حضور خاطراتت در وجود من!!!...

 

جمعه پنجم اسفند 1390| 18:15 |شادی| |

 

چگونه بگذرم از عشق؟ 

از دلبستگی هایم؟ 

چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم؟ 

خدا حافظ.... 

بدون تو گمان کردی که می مانم؟ 

خداحافظ....

بدون من یقین دارم که می مانی...!

  


هر آهنگی که گوش می دهم 

به هر زبانی که باشد 

بغضم را می شکند 

نمی دانم... 

بغضم به چند زبان زنده ی دنیا مسلط است؟    


  باران که می زند.... 

همه چیز تازه می شود... 

حتی...  

داغ نبودن تو... 


چه بی پروا  

دلم آغوش ممنوعه ای را می خواهد 

که شرعی بودنش را تنها 

من می دانم و دلم و تو ...


پنجشنبه سیزدهم بهمن 1390| 14:52 |شادی| |

 

آمدی چه زیبا 

گفتم: دوستت دارم چه صادقانه  

پذیرفتی چه فریبنده 

نیازمندت شدم چه حقیرانه 

به خاطر یک اتفاق مرا ترک کردی چه ناجوانمردانه

واژه ی غریب خداحافظ به میان آمد چه بی رحمانه

و من سوختم چه عاشقانه...

 

  

پنجشنبه سیزدهم بهمن 1390| 14:3 |شادی| |

   

 همین که هستی کافیست...

                            دور از من...

                                   بدون من...

          چه فرقی می کند؟

گل که می خری خوب است... 

          برای من نیست؟

                            نباشد...

همین که رختمان زیر یک آفتاب خشک می شود کافیست... 

          کافیست مرا به عشق بخوانی، 

چنان با عشق می بارم بر تو، 

         که گلبرگ تنت را دیگر به دست باران نسپاری ...

 


  
 
مچاله کن...  
                        
                    بشکن...
  
بند بزن...    
                    
                    خط بزن...
  
خلاصه راحت باش!!!        
         
                                  ارث پدرت که نیست،
  
      دل تنهای من است!...                   
 
 
شنبه بیست و چهارم دی 1390| 17:32 |شادی| |


 

      نمی خواهم نبودنت از شمارش انگشتانم بیشتر شود،

                             اما این روزها دیگر کاری از دستانم بر نمی آید....
 


           امروز می بوسمت

            فوقش خدا مرا می برد جهنم....

            فوقش می شوم "ابلیس "

            آن وقت تو هم بخاطر اینکه یک ابلیس 

            تو را بوسیده جهنمی می شوی!!!

            جهنم که آمدی من آنجا پیدایت می کنم 

            و با عشق هر روز می بوسمت

            وای خدا ....

           چه بهشتی می شود جهنم  ...



 

 

پنجشنبه پانزدهم دی 1390| 14:46 |شادی| |

X-themes